Ik dacht altijd dat rustig worden betekende dat ik moest gaan zitten.
Bank.
Ademhalen.
Niks doen.
Maar soms werkt dat totaal niet.
Na een stressvol telefoongesprek laatst was ik zo opgefokt dat ik met spullen gooide, me kapot ergerde aan geluid en zelfs boos werd op mijn hond omdat hij wilde spelen.
Ik probeerde een koude douche.
Een ijspack in mijn nek.
Ademhalingsoefeningen.
Koptelefoon op.
Het hielp allemaal een beetje, maar ik bleef die enorme spanning in mijn lijf voelen.
Toen begon ik yoga-oefeningen te doen.
Bewegen.
En ergens tijdens dat bewegen merkte ik dat het begon te zakken.
Later schreef ik drie pagina’s vol in mijn schrift. Geen mooi verhaal, gewoon alles uit mijn hoofd op papier.
Ook dat hielp.
Misschien hoeft rust voor mij dus niet altijd stil te zijn.
Soms lijkt mijn lichaam eerst iets te moeten dóén met alle spanning voordat stilzitten überhaupt mogelijk wordt.
Dat is iets wat ik steeds beter probeer te leren:
Niet wat rust volgens mij hoort te zijn,
Maar wat mijn systeem op dat moment daadwerkelijk helpt.